Udostępnij w mediach

W poniedziałek kolejny 13 sty i kolejny miesiąc bez Ciebie. Niby już powinno być lepiej,  przecież czas goi rany. Kiedy odeszła Twoja bacia ten czas rzeczywiście okazał się łaskawy. Może nie zapomniałam , bo Twojej babci nie da się zapomnieć,  ale już po roku od jej odejscia pozbieralam się na tyle że mogłam funkcjonować,  i co najważniejsze zaczęłam się na nowo uśmiechać.  Twoje odejście niestety rozburzylo cały mój świat.  Choć staram się wierzyć że tam jest Tobie dobrze,  ale nie opuszcza mnie myśl że za mna tęsknisz i czasem sobie wyobrażam jak siedzisz samotna, zagubiona .Wtedy tak bardzo boli mnie serce że nie mogę Cię przytulić .Jak prawdziwe są słowa:

„Żyję nadzieją że znów się spotkamy,  a wtedy światu wybacze….

Żyję nadzieją że nie brak Ci mamy. Nie mogę myśleć innaczej „

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *